Węzeł Pratta znany jest pod wieloma nazwami: Shelby, odwrócony półwindsorski, amerykański lub klasyczny amerykański.
Ulubiony w USA węzeł pasuje doskonale do amerykańskiego stylu życia, gdyż prezentuje się bardzo niepretensjonalnie i łatwiej się go wiąże niż węzeł windsorski. Jeśli krawat ma grubą podszewką, możesz wypełnić wycięcie kołnierzyka deŹlikatnie asymetrycznym węzłem Pratta, zamiast do tej pory stosowanym Windsorem. Ponieważ kolejne ruchy wiązania są prostsze do wykonania niż w przypadku podwójnego węzła windsorskiego, w ten sposób możesz wiązać także krótsze krawaty i otrzymać duży węzeł.
W zależności od materiału krawata uformowanie węzła po ostatnim kroku wiązania może Cię kosztować trochę nerwów, Węzeł Pratta należy do tych, które muszą być jeszcze dodatŹkowo „dopracowane", aby nadać im ładny kształt. PowinieŹneś w trakcie zaciągania węzła trochę mocniej chwycić i ugnieść materiał aż do uzyskania pożądanej formy.
Oryginalny węzeł Pratta stanowi tzw. węzeł odwrócony - rozŹpoczynasz wiązanie szwem na zewnątrz i taki układ zostaje aż do końca; wtedy chowasz szew pod kołnierzykiem. W Europie znany jest również inny wariant tego węzła. ZaŹkładasz krawat wokół szyi, szwem do wewnątrz. Jedną ręką przytrzymujesz wąski koniec, drugą odwracasz szeroki koniec tak, aby miał szew na zewnątrz. Następnie wykonujesz ruchy w kolejności podanej dla oryginalnego Pratta. Spróbuj najpierw na wszelki wypadek wiązać węzeł szwem na zewnątrz (odwrócony). Jeśli przeszkadza Ci, że wąski koniec jest również odwrócony, nie musisz się męczyć z tym warianŹtem, lecz możesz zastosować pewną sztuczkę: zanim zaciąŹgniesz węzeł, odwróć wąski koniec na „prawą" stronę.