Uwzględniając liczbę kroków, najmniej skomplikowany jest węzeł Kent — nazywany również węzłem „prostym", choć powszechnie mianem prostego określa się Four-in-hand.
Węzeł Kent znany jest też pod nazwą „mały węzeł" i to określenie bardzo dobrze do niego pasuje: ma on mniej ruchów oplatających niż Four-in-hand. Możesz zrobić węzeł jedynie za pomocą pewnej sztuczki (patrz niżej), która właśnie sprawia, że jest bardziej skomplikowany niż się początkowo wydaje.
Trudno doradzić, na jakie okazje najlepiej wiązać Kent - wiele zależy od wybranego materiału i jego jakości. W przypadku lekkich tkanin i wąskich krawatów węzeł wychodzi bardzo jednowymiarowy (płaski) i bardzo mały. Jednak dobrze jest z niego skorzystać, kiedy jedyny krawat, który masz do dyspozycji (np. z wypożyczalni), jest dość krótki, a Ty jesteś wysoki. Lecz - tak samo jak węzeł orientalny - Kent możesz zawiązać z krawatów szerokich albo z bardzo grubego materiału. Kent z jedwabiu, tweedu czy wełny pasuje do wąskich albo: tylko nieco szerszych kołnierzyków i robi dobre wrażenie zarówno w pracy, jak i podczas kolacji w restauracji.
Załóż krawat wokół szyi, jak zwykłeś to robić. W zależności od wzrostu, wąski koniec może sięgać nieco niżej w stosunku do normalnie przyjętej pozycji wyjściowej, ponieważ do węzła wykorzystuje się jeszcze mniej materiału niż w przypadku Four-in-hand. Zanim zaczniesz wiązać, obróć szeroki koniec krawata o 180 stopni (patrz rys.1). Ten skręt usztywnia krawat i pozwala przy następnych krokach łatwiej uformować węzeł.