Węzeł Hanover
Węzeł Hanover wiąże się w ośmiu ruchach. Wbrew pozorom nie sprawia on trudności, gdyż jest ściśle spokrewniony z węzłem orientalnym – po prostu oplatasz o wiele więcej razy szeroki koniec krawata wokół wąskiego.
Symetria i rozmach
Według jego twórców, Finka i Mao, w końcowej fazie węzeł Hanover powinien być „symetryczny i trójkątny". Lecz wszelka symetria i elegancja nie zmieni faktu, że z powodu ośmiokrotnego składania węzeł ten nawet przy krawatach z cienkiego materiału szybko robi się dość monstrualny.
Rada
Trudno jest uogólniać kształty głów czy typy twarzy, jednak niektóre węzły podkreślają okrągłą albo pociągłą twarz, a inne optycznie tuszują pewne mankamenty. Ale uwaga: mikroskopijny węzeł orientalny z cienkiego jedwabnego krawata jeszcze bardziej zwróci uwagę na kontrast pomiędzy węzłem a okrągłą twarzą!
Ważne
Jak w przypadku węzłów Balthus (rozdz.26.) i Grantchester (rozdz.24.), powinieneś pozostawić wąski koniec krawata bardzo krótki, aby gotowy krawat miał odpowiednią długość. Hanower, tak jak wymienione wyżej węzły, stanowi dla niższych mężczyzn elegancki zmiennik węzła windsorskiego.
Sposób wiązania
- - odwrócony
- - symetryczny
- - do cienkich tkanin
- - gruby
- - trójkątny, elegancki
- - gruby
- - łatwo wychodzi zbyt duży
- - zamiennik Windsora dla niższych mężczyzn
- - nie rozwiązuje się sam