Węzeł Cavendish

Ze względu na dużą liczbę ruchów początkowo węzeł Cavendish wydaje się bardzo czasochłonny, lecz gdy spróbujesz, szybko zauważysz, że stanowi on jedynie splot dwóch węzłów Four-in-hand.

Pochodzenie

Przypuszczalnie węzeł ten nie został wymyślony przez angielskiego fizyka Cavendisha, lecz przez dwóch fizyków Cambridge - Finka i Mao (rozdz. 1.), którzy chcieli w te sposób złożyć hołd Cavendishowi. Innym węzłom nadali nazwy również od nazwisk znanych fizyków.

Rada

Zależność pomiędzy fasonem węzła a kształtem twarzy określa żelazna zasada: dla mężczyzn o okrągłej twarzy czy krótkiej szyi najlepsze są małe, podłużne węzły, jak Four-in-hand albo węzeł skrzyżowany. Panowie o małej twarzy i długiej szyi będą lepiej wyglądać w krawatach z szerszymi węzłami.

Ważne

Cavendish jest podobny do Four-in-hand zrobionego z grubego krawata. Zwolennicy tego drugiego będą zadowoleni i z pierwszego, gdyż oba charakteryzują sie typowym, zwartym, trójkątnym kształtem i lekką asymetrią. Jeżeli chcesz wypełnić kołnierzyk o szeroko rozstawionych koniuszkach, możesz albo sięgnąć po o wiele grubszy krawat i rozszerzyć Four-in-hand, albo po Cavendish. Jest on jedynym dużym węzłem, który układa się ładnie również w połączeniu z kołnierzykiem przeciętnej szerokości.

Sposób wiązania

Węzeł cavendish

    W kilku słowach

  • - (lekko) asymetryczny
  • - mały
  • - do kołnierzyków typowych i o nieco rozsuniętych koniuszkach
  • - z długich i wąskich krawatów
  • - z cienkich i średnio grubych materiałów
  • - nie rozwiązuje się sam
  • - odpowiedni dla niskich mężczyzn
  • - do pracy i na świąteczne okazje